Psychodeliki to gromada surowców psychoaktywnych, jakie uzyskują metamorfozy w percepcji, nastroju i świadomości. Należą do nich m.in. LSD, psylocybina, DMT, meskalina i ketamina. Ich działanie polega na wpływie na działalność układu nerwowego, w szczególności na sensorach serotoninowych. Psychodeliki są niejednokrotnie kojarzone z ruchem hipisowskim oraz subkulturami z lat 60. XX wieku, aliści ich zastosowanie w postanowieniach terapeutycznych zaczęło się już w latach 50. XX wieku.
W ostatnich latach, zamiłowanie psychodelikami zwiększyło się w związku z pojawieniem się badań naukowych, które sugerują, że mogą one mieć potencjalne zastosowanie w terapii niektórych zaburzeń psychicznych, takich jak przygnębienie, lęk czy PTSD – Amanita Muscaria. Psychodeliki, w przeciwieństwie do różnych substancji psychoaktywnych, nie prowadzą do uzależnienia i nie są jadowite dla systemu w dawkach terapeutycznych. Ich stosowanie żąda jednakże ostrożności i należytej opieki medycznej, ze względu na przypuszczalne niepożądane efekty uboczne, takie jak lęk, dezorientacja, a w radykalnych przypadkach nawet psychozy.
Kuracja psychodeliczna, zwana także psychoterapią z zastosowaniem surowców psychodelicznych, polega na podaniu pacjentowi psychodeliku w monitorowanych przesłankach klinicznych, pod opieką obeznanych terapeutów. W trakcie terapii pacjent zaznaje gwałtowne przejścia, jakie mogą pomóc mu w leczeniu zaburzeń psychicznych przez zwiększenie jego świadomości, otwarcie się na innowacyjne perspektywy i zmianę rodzaju uważania.
+Artykuł Sponsorowany+